PRL. PRÓBA Nikiel 20 złotych 1977 Maria Konopnicka
Opis
Piękny, menniczy egzemplarz.
Fischer P 147
Na aukcji wystawiamy prawie pełną kolekcję próbnych monet niklowych - zapraszamy do przejrzenia pełnej oferty.
Należy
pamiętać, iż monety niklowe po wybiciu nie były przechowywane w
kapslach stąd też mogą posiadać delikatną patynę, mikroryski oraz ślady
linii papilarnych.
Niklowe monety próbne
W początku lat
60-tych XX wieku , Komisja Numizmatyczna Zarządu Głównego ówczesnego
Polskiego Towarzystwa Archeologicznego, wystąpiła do Prezesa Narodowego
Banku Polskiego w Warszawie z inicjatywą stałej emisji niklowych monet
próbnych. Miały one dokumentować prace projektowe nad bieżącymi,
wprowadzanymi sukcesywnie monetami obiegowymi, okolicznościowymi i
pamiątkowymi. Wiele z tych projektów, nie tyle kontrowersyjnych co
zawierających nowatorskie rozwiązania plastyczne, nie uzyskiwało
akceptacji dość zachowawczej Komisji Bankowej zatwierdzającej ich
projekty do realizacji. Aby ocalić dla numizmatyki te niezrealizowane
projekty monet, autorstwa wybitnych polskich rzeźbiarzy, oraz pokazać
wieloetapową drogę twórczego dochodzenia do finalnego efektu, jakim jest
moneta obiegowa, postanowiono wybijać po 500 sztuk każdej monety. Były
to zarówno wykonane w niklu próby monet skierowanych do emisji, jak i
ich nie zatwierdzone projekty. Połowa nakładu pozostała w Banku, resztę
rozdzielono między kolekcjonerów. Stałe przydziały tych monet mogli
otrzymywać tylko najaktywniejsi członkowie Towarzystwa, na podstawie
specjalnego regulaminu przyznawania tych monet. Na wniosek macierzystego
Oddziału, dożywotniego przydziału wszystkich kolejnych „kompletów”,
dokonywała Komisja Numizmatyczna ZG PTA., kierując się zasadą tworzenia
tzw. „społecznego muzeum”. Monety miały być udostępniane na wystawach i
pokazach, a więc otrzymujący je musiał być już właścicielem
udokumentowanego zbioru numizmatycznego. Sankcją za pozbycie się monet
bez wiedzy Komisji było automatyczne pozbawienie dalszego przydziału. Z
chwilą śmierci właściciela komplety tych monet ulegały często
rozproszeniu, stąd po półwiecznej ich egzystencji w numizmatyce
polskiej, nie tak często spotykamy pełny zbiór. Założenia edycyjne tych
monet jako niezrealizowanych projektów w innym metalu niż bieżąca
emisja, wyłącznie dla celów kolekcjonerskich, były ewenementem w
ówczesnych czasach i światłą zasługą polskich numizmatyków dla ochrony
naszego dziedzictwa kulturowego, jakie niesie z sobą historia polskiej
monety